Weylin Tracking logo
illustratieve foto

Diersporen in de Harz

1 juni 2017

nagel specht in uitwerpsel wasbeerIn het kader van de uitwisseling van kennis over spoorzoeken, werken we bij Weylin samen met spoorzoekers uit verschillende landen. In Duitsland hebben we ondermeer contact met Heide. Heide woont in de buurt van de Harz. Heide had ons voor het hemelvaartweekend uitgenodigd voor Fahrtenlesen en Naturschnuffeln, en natuurlijk ga je dan! Met de trein is het vanaf Deventer niet ver. Na vier uurtjes reizen ben ik er voor de lunch en voor de eerste kennismaking. De groep bij Heide bestond uit ca. 10 personen (in wisselende samenstelling), allemaal Duitsers. Er zaten ervaren spoorzoekers in de groep. Met Heide besloten we om in de middag te wandelen vanaf huis. Je kunt na 15 minuten zo het bos in lopen. Daar vinden we gelijk de eerste sporen. Er zitten veel wasberen in dit deel van Duitsland. We komen holen tegen waarin wasberen soms zitten en op diverse plekken latrines. Wasberen markeren veel op omgevallen bomen. In één van de uitwerpselen (die grondig wordt uitgeplozen) vinden we nagels en veren. De veren zijn zwart en rood en we vonden acht nagels, waarvan twee klein en zes groter. Op basis van de kleur van de veer en het type nagels komen we tot de theorie dat de wasberen een specht hebben gepakt, waarschijnlijk een jong dier. Op de terugweg komen we het skelet van een zwijn tegen, compleet met schedel. Aan de grootte van de schedel en de tanden te zien, gaat het om een jong zwijn (ca. 6 maanden oud). Zwijnen kunnen in de Harz jaarrond biggen krijgen. Op het pad vinden we ook nog sporen van een ree met kalf. De sporen van het reekalf zijn zeer klein.

tracks to go!

De volgende dag is het bruggendag. Duitse humor, omdat een werkdag na een vrije donderdag ook een bruggendag wordt genoemd. Ze hebben er dagenlang plezier om. Heide is bekend met de bruggen in de buurt, omdat ze deze inspecteert voor een ottermeetnet. De eerste brug is bij een snelweg, onder de brug vinden we diverse martersporen, ik vind het spoor van een rups en bij de waterkant een dubbele prent van otter. Dat is een mooi begin van de tweede dag! We lopen op het pad langs het kanaal en vinden beversporen. Niet heel vers, vermoedelijk weken oud. We zien en horen de groene specht en ik vind het klassieke spechtenuitwerpsel, met daarin resten van mieren. Het uitwerpsel is vers. Spoor en dier gevonden dus, dat zijn mooie kadootjes! Bij de volgende brug zijn de sporen zo uitgedroogd, dat je ze uit kunt spatelen (met een taartschep) en mee kunt nemen. Tracks to go! Mee te nemen als een pizza. Onder deze brug veel activiteit van wasberen, ook sporen van reiger, steenmarter en vos. De wasberensporen kunnen soms te verwarren zijn met die van das of steenmarter. Ik maak foto’s van een paar mooie twijfelgevallen. In de fijne modder vinden we de perfecte wasbeersporen, met de karakteristieke wasbeergang, waarbij linksvoor links afdrukt naast rechtsachter en rechtsvoor rechts afdrukt van linksachter. Mooi voor in de digitale diersporengids. In de avond koken op houtvuur, zowaar met rabarbertaart! We delen de ervaringen en sporen en gaan moe maar voldaan de slaapzak in.

eeuwenoude dassenburcht

De derde dag besluiten we om weer het bos in te gaan. We vinden een winterkoningnest en een hol waarvan ik denk dat het van bunzing is. Ik heb een dergelijk hol eerder gezien in de Harz, maar dan in de sneeuw, met martersporen. Bunzing kan holen maken, in Nederland heb ik het nog niet gezien. De vorm is een omgevallen D, maar kleiner als bij das. We komen wandelend bij een enorme dassenburcht. Het bos is ernaar vernoemd, en vermoedelijk is de dassenburcht daarom al eeuwen oud. We vinden verse dassenprenten, een dassenschedel en ook botten van een haas. Bovenaan de burcht op een richel vinden we erg grote uitwerpselen. Deze worden op geur gedetermineerd als van een das (die geur ken ik nog niet…). Ze zijn wel net zo groot als wolvenuitwerpselen. Nog nooit eerder gezien. Op de terugweg vinden we langs een akker nog marter- en wasbeersporen. We rijden met Heide terug om haar favoriete brug te bezoeken. Dit is een kleine brug vlakbij het dorp. Je kunt onder de brug nauwelijks staan, maar de pijn in de rug is het waard! Er zijn in modder veel sporen te vinden, van ondermeer, kat, bruine rat, steenmarter, muizen en hermelijn en wezel. Met name sporen van wezel zijn voor mij interessant, ik heb ze in Nederland alleen in de sneeuw gezien. Het is lastig fotograferen onder de brug, toch is het me gelukt! Wezelsporen zijn prachtig, klein maar fijn. We eindigen bij een meertje en vinden een rups die aan het vervellen is. Het vel van de rups wordt gefotografeerd en als raadsel door mij op fb gezet. Ik vind zelf nog ook een libellenhuid op de rietstengel. Dan is het alweer de laatste dag, ik moet in de loop van de ochtend met de trein terug. We staan om zes uur op om wild te observeren. We zien diverse reeën, waarvan een grote bok luid blaffend wegrent. De meeste reeën kunnen we gelukkig goed zien, en worden niet door ons gestoord. Op het pad naar het bos vind ik sporen van een pad. Met grote voorvoeten! Ook vind ik op het pad spinnen- en rupsensporen. Bij de auto vinden we nog egelsporen met de perfecte afdruk van voor- en achtervoet.

sporen onder een brug

Het was een geweldig weekend. In eerste plaats vanwege het gezelschap, en in tweede plaats vanwege de mooie sporen. We gaan zeker weer!